16 października 2012

Ognik szkarłatny- uprawa i pielęgnacja


Do najpiękniejszych, jesiennych krzewów zaliczymy ogniki szkarłatne, które o tej porze roku ukazują pełnie swego piękna. Tysiące owoców w barwie pomarańczowej, czerwonej, żółtej sprawia, że stanowią one płomienny akcent w ogrodzie, a także zieleni miejskiej, bardzo spójny ze zmieniającym się krajobrazem.




Ognik szkarłatny (Pyracantha coccinea)  jest reprezentantem rodzaju  Pyracantha, obejmującego kilka gatunków zimozielonych krzewów, z których tylko ognik szkarłatny nadaje się do uprawy w naszym klimacie.

Jak zostało już wspomniane, ognik należy do roślin zimozielonych. Ma formę zwartego i ciernistego krzewu, który zależnie od warunków, może osiągać nawet do 3 m wysokości i niewiele mniej szerokości. Najczęściej osiąga  mniejsze rozmiary. Ze względu na chłodny klimat, jego eliptyczne do lancetowatych liście, najczęściej brązowieją i w większości opadają, poddane nieprzychylnym warunkom atmosferycznym.

Kwiaty

Maj i czerwiec to czas, kiedy krzew bardzo obficie kwitnie białymi kwiatami, zebranymi w baldachogrona. Są one miododajne i także o dużej dekoracyjności.

Owoce

Po przekwitnięciu ukazują się owoce, w postaci niewielkich, kulistych korali, którymi ogniki są wręcz obsypane. Po dojrzeniu- wrzesień/ październik krzewy ognika „płoną”, zależnie od odmiany na czerwono, pomarańczowo i żółto, stanowiąc także pożywienie dla licznego ptactwa.



Wymagania

Uprawa ognika nie jest zajmująca, ale starajmy się zapewnić mu odpowiednie  warunki, aby mógł w pełni ukazać na co go stać. Ponieważ w naszym klimacie jest narażony na przemarzanie, a ciężko po takich uszkodzeniach regeneruje się, należy sadzić go w zacisznych, a zarazem  na słonecznych stanowiskach. Na takim stanowisku ładniej kwitnie i lepiej owocuje. Preferuje gleby żyzne, próchnicze, gliniaste do piaszczysto- gliniastych oraz wapienne. Odporny na zanieczyszczenia oraz suszę. Kolejną istotną kwestią jest fakt, że nie lubi przesadzania, więc nie polecam corocznego biegania z krzewem po całym ogrodzie w poszukiwaniu nowego stanowiska.

Cięcie krzewu

Ogniki należą do krzewów tolerancyjnych na cięcie, więc wielu wykorzystuje je na formowane żywopłoty. W formie żywopłotu przycinamy go po kwitnieniu, a więc w czerwcu, powtarzając zabieg pod koniec lata. Krzewy luźno rosnące tniemy w marcu, usuwając zbędne i uszkodzone pędy. Swoich praktycznie nie tnę i zazwyczaj nie ma takiej konieczności, chyba że przemarzną. Wówczas tniemy do żywej tkanki.

Odmiany
           

Z dostępnych odmian ognika szkarłatnego warto polecić

Nazwa odmiany
Uwagi
‘Soleil d’Or’
Osiąga do 1,5 m wysokości oraz około  metra szerokości. Owoce złotożółte. 
‘Orange Glow’
Osiąga do 2,5 m wysokości. Owoce  czerwonopomarańczowe .

‘Red Column’
Krzew o wzniesionych pędach, osiągający do 2 m wysokości, owocujący na czerwono.

Orange Charmer’ 
Odmiana osiągająca do 2 m wysokości, której owoce wybarwiają się na kolor czerwonopomarańczowy.

‘Red Cushion’ 
Przykład odmiany pojemnikowej osiągającej poniżej jednego metra wysokości.



Rozmnażanie

Chcąc rozmnożyć ognika, najlepiej dokonać tego z sadzonek zielnych, pobranych z dobrze owocującego i zdrowego krzewu.


Choroby

Żeby nie było tak dobrze, ognik często pada ofiarą parcha, a i zaraza ogniowa może się trafić. Przez zarazę utraciłem jednego ognika, jednak od czterech lat nie mam żadnego problemu z chorobami. Moje trzy ogniki rosną rewelacyjnie i nie wykazują żadnych oznak chorobowych.


Zastosowanie

Ogniki świetnie prezentują się zarówno jako soliter, jak również w grupie. Osobiście podobają mi się połączenia ogników, zróżnicowanych barwą owoców. Nie podobają mi się ogniki formowane, wolę je w luźnych i niekrępowanych kompozycjach. Moim zdaniem, wówczas są najpiękniejsze. Nadają się także na szpalery. W takiej formie mogą zakryć mało atrakcyjny mur, ścianę itp.